9/07/2010

Flashing lights and sound.

De zomer is een raar iets. Het is tijd voor hoogte- en dieptepunten, bijna. Is hij al voor bij? Een week, twee. Ik had nooit gedacht dat het zo zou lopen. Eerlijk waar, nooit gehoopt. Niet gedurfd. En nu is het nog steeds de angst, ergens, misschien, die me parten speelt. De angst die verstrengelt is met het gevoel dat het eerder ook eindigde. Tegen alle verwachting in. Ik ben soms zo bang. De ontmoetingen, de omgeving, met iemand verlies je niet alleen een persoon maar ook een leven. Even dacht ik dat het genoeg was om het tegen te houden, maar je had gelijk. Liefde overkomt je. Ik kan er niks aan doen maar tegelijkertijd alles. Je huid is zo zacht en ik kan het nog steeds bijna niet geloven. Hoe je lacht. Hoe ik het initiatief niet eens hoef te nemen. Zullen we bij deze beloven er niet in te trappen? Niet te veranderen.

Het zou te makkelijk zijn. Een wordt twee, wordt drie, wordt vier en zo verder. Tegen die tijd hebben we vast al eens echt ruzie gehad. Is mijn neus misschien wel gebroken. Zijn we naar Belgiƫ geweest en hebben we gebungeejumpt. Mag ik met je mee? Bij alles. Niet omdat het klef is of leuk leest, maar omdat ik geen minuut wil missen. Altijd ligt het op de loer. Wil je nu weten wat ik schreef in mijn reisboekje?

Dat het fijnste is, wat jou onderscheid van eenieder in de afgelopen tijd, dat we ongestoord kunnen lachen. Dat je een filmpje maakt in mijn hoofd. Ik wil je alle kansen van de wereld geven. Blijf alsjeblieft hier. Nu. Met de zon als achtergrond. Dit gaat voor langer dan de zomer alleen. Ik kan zeggen dat ik nooit weg zal gaan, maar we weten beiden dat beloftes vaak loos blijken. Wat niks af doet aan de intensiteit als ze gemaakt worden. Het is altijd anders dan voorgaande keren, of keer, eigenlijk. Eigenlijk dus gewoon wat je zei. Voor deze korte tijd geef ik verdomd veel om je. En nu klaar met het kleffe gedoe, doorspekt met 'ja maar' en 'maar de vorige keer' en 'ik durf niet', als dat er al uit spreekt. Wat ik eigenlijk vast gewoon wil zeggen is dat dit niks af doet aan haar en ik ook niet andersom. Gelukkig is dat ook nooit de bedoeling geweest.

0 reacties: